De Boekenclub: Gelukkig hebben we de foto’s nog, door Marcel Langedijk

Met de boekenclub bespraken wij afgelopen week ‘Gelukkig hebben we de foto’s nog, door Marcel Langedijk. Geen luchtig boek, daar waarschuw ik je wel alvast voor. Thema’s als verslaving, euthanasie en de klem waar je als familie dan in komt passeren de revue.

In het kort gaat het boek over Mark, een veertiger met een zware alcoholverslaving. Na verschillende behandelingen, die allen niet het gewenste effect: beter worden, hadden, besluit hij om euthanasie te plegen. Dat heeft uiteraard een grote invloed op zijn leven, maar ook op dat van zijn familie. Het wordt niet door iedereen begrepen. ‘Dan stop je toch gewoon met drinken’, ‘Ga nog een keer in therapie’, maar zo simpel is het niet. Mark kan niet meer.

Tijdens de boekbespreking kwam al snel de discussie op gang over euthanasie. Moet dat wel kunnen bij zo’n jong iemand? Waarom kunnen we nu bijna iedere ziekte genezen, maar een verslaving kunnen kan iemand nog steeds van de planeet vegen? En als iemand er iedere dag een einde aan kan maken, waarom moet iemand, die het al zo zwaar heeft, dan toch een heel traject door?
Daarnaast viel ons op hoe makkelijk het boek wegleest. Dat is juist zo tegenstrijdig met het verhaal. Wat we wel misten in het verhaal was meer informatie over de aanvraag en het proces van euthanasie. Je leest het verhaal vanuit het perspectief van Marcel, de broer van Mark, maar juist door het heftige thema is het interessant om te weten hoe dat proces is gegaan. Daar konden we ons moeilijk iets bij voorstellen en waren we erg nieuwsgierig naar.


Verder lees je aan het einde van het boek dat de familie veel over zich heen heeft gekregen. Het boek heeft zelfs de internationale pers gehaald. Het beeld werd geschetst alsof we hier in Nederland met spuiten over straat lopen om mensen die er geen zin meer in hebben te helpen om er direct een einde aan te maken. Dat vonden wij allemaal heel naar voor de familie, want ongeacht je eigen mening over euthanasie is dit iets persoonlijks.


Al met al is het echt een indrukwekkend boek, wat vragen en meningen oproept en je aan het denken zet over het leven. Dat de dagen voorbij gaan, je met vallen en opstaan verder komt en het af en toe best genieten is hier op aarde is niet voor iedereen vanzelfsprekend.

  • Gelukkig hebben we de foto's nog

    Marcel Langedijk

    Een journalist vertelt over zijn broer die ondraaglijk leed en op eigen verzoek in het bijzijn van zijn familie mocht sterven.

    Gedrukt boek

    Bekijk details van Gelukkig hebben we de foto's nog

Wie schrijft toch die blogs?

Ik ben Kim, ik werk als content marketeer, schrijf blogs voor verschillende websites, ben graag creatief bezig en dol op Utrecht. Eigenlijk kan ik niet stilzitten, maar als ik dat toch doe dan het liefst met een goed boek! Als kind was ik al dol op lezen en het is altijd mijn rustpunt geweest. Niets fijner dan opgerold in bed met een spannend boek de dag afsluiten. Vooral thrillers vind ik leuk om te lezen, maar lees sinds ik een boekenclub ben gestart eigenlijk van alles. Ik hoop met mijn blogs jou (meer) aan het lezen te krijgen!

Naar alle blogs van Kim

  • #blogger
  • #marketeer
  • #thrillers
  • #creatief
  • #Utrecht
  • #boekenclub