Interview Elsbeth Witt

Elsbeth Witt werkt als freelance redacteur, boekvertaler en schrijver. Ze heeft al verschillende titels op haar naam staan als ‘Koffie Verkeerd’, ‘Troost’ en ‘Zand erover’. Wij spraken haar over de invloed van het krijgen van een kind op je schrijfinspiratie, de Kinderjury en haar toekomstplannen.

Waar haal je de inspiratie vandaan voor je verhalen?

Ik vind goede verhalen in alles en iedereen om me heen. Verhalen van vrienden en bekenden, dingen die ik hoor, series op Netflix, boeken en artikelen die ik lees en dingen die me opvallen op straat. Maar maak je geen zorgen, je kunt gerust losbarsten over je liefdesleven. Ik gebruik uiteraard nooit zomaar één op één een verhaal van iemand.

Heeft Utrecht eigenlijk een goed 'klimaat' voor schrijvers?

Ik heb zelf in Utrecht de School voor Journalistiek gedaan en Engels gestudeerd met een master Westerse Literatuur en Cultuur. Dus aan mensen met een interesse voor literatuur en schrijven geen gebrek hier! Verder spelen mijn eerste drie feelgoodromans – de Barista!-serie – zich af in Utrecht. Ik heb de inspiratie voor die verhalen echt uit Utrecht gehaald. Uit wié ik om me heen zag: jonge vrouwen met een afgeronde (letteren)studie die niet zo goed wisten wat ze wilden met hun leven. En uit wát ik om me heen zag: de koffietentjes met WiFi die ineens overal openden en de zzp’ers en studenten die daar de hele dag teerden op een muntthee en een tosti. In die romans is Barista! een fictief koffiecafé in het centrum van Utrecht. Mijn vierde roman Zand erover speelt zich af op Vlieland, maar ik heb dit verhaal wel grotendeels geschreven in koffietentjes in Utrecht. Ik kon er thuis de rust niet voor vinden. In de koffiehoek en de stilteruimte van de bibliotheek zat ik trouwens ook vaak!
 

Mijn eerste drie feelgoodromans spelen zich af in Utrecht. Ik heb de inspiratie voor die verhalen echt uit Utrecht gehaald. 

Kunnen we binnenkort een nieuw boek verwachten? Of waar ben je op het moment mee bezig?

Na Zand erover kwam er even iets tussen: ik kreeg een zoon! Hij is nu bijna twee en het zzp’en in combinatie met een kind was wennen. De schrijfinspiratie was even ver te zoeken. Maar nu ik mijn werkende leven weer op orde heb, begint het weer te kriebelen. Ik ben al een paar keer aan iets nieuws begonnen en ik heb er weer zo veel plezier in. Ik wil dit jaar meedoen aan NaNoWriMo (National Novel Writing Month) en proberen in één maand zo ver mogelijk te komen met een roman. Dat is een mooie stok achter de deur. Het genre wordt weer feelgood, maar details over hoe, wat en wanneer heb ik dus nog niet. Hopelijk lukt het om in 2019 weer een roman uit te brengen.

Wat is je eerste herinnering aan de bibliotheek?

Iedere vrijdagavond gingen we bij ons in Velp (Gelderland) naar de bibliotheek. Ik las ongelooflijk veel en herinner me dat ik ook ieder jaar meedeed aan de Kinderjury. Daar had ik een stempelkaart van en dan las ik alle genomineerde boeken. Ik nam dat heel serieus.

Ik was dol op alles van Enid Blyton en later Nancy Drew. De klassiekers van Thea Beckman en Evert Hartman heb ik ook allemaal gelezen. Ik herinner me nog goed dat Evert Hartman bij ons op school kwam en dat ik een vraag mocht stellen. Dat was ‘Hoe bent u op het idee gekomen voor Het onzichtbare licht?’ Mijn journalistieke skills zijn in de loop der jaren wel iets verbeterd geloof ik.

Als ik een spreekbeurt had, leende ik van die themaboekjes over bepaalde onderwerpen. Nu ga ik met mijn zoon naar de bibliotheek. Toen hij een paar maanden was zijn we al lid geworden en kregen we zo’n leuk Boekstart-koffertje. Ik hoop dat hij later ook goede herinneringen heeft aan de bibliotheek.

Toen mijn zoon een paar maanden was zijn we al lid geworden en kregen we zo’n leuk Boekstart-koffertje. Ik hoop dat hij later ook goede herinneringen heeft aan de bibliotheek.

Welke boeken liggen er nu op je leesstapel?

Toevallig voornamelijk non-fictie op het moment. Planeet Paranoia van Matt Haig gaat over het effect dat deze tijd van social media en smartphones heeft op onze levens. We krijgen er een nerveus en opgejaagd gevoel van, maar het verbindt ons ook met elkaar. Het is echt een heel interessant onderwerp. Een aanrader! Verder ben ik bezig in De kleine koning(in) Do’s en don’ts tijdens de peuterpuberteit van José Sagasser. Ik verslind boeken over ouderschap en de ontwikkeling van kinderen en dan het liefst geschreven door iemand die er echt verstand van heeft. Dat is hier het geval, want de auteur is pedagoog.

Boeken van Elsbeth

Interviews met andere Utrechtse schrijvers

Geschreven door Kim

  • Kim is contentmarketeer, gek op katten en planten. Ze schrijft blogs voor o.a. Frankwatching en de Bibliotheek.